Marco schrijft: ‘Hard fietsen is mijn werk. Heerlijk’

Het is 6 uur op de vroege dinsdagochtend, de temperatuur ligt iets boven het vriespunt en de mistflarden die over de weg heen trekken zorgen voor een mysterieuze sfeer. Dik ingepakte mannen en vrouwen fietsen stilzwijgend richting hun werk. Op het moment dat ik ze voorbij ga voel ik priemende ogen naar mijn outfit staren. "Wat bezielt deze man om, op dit tijdstip, bij deze temperatuur, zo gekleed door Zwolle te fietsen". In de van Karnebeektunnel test ik even hoe de benen er vandaag bijstaan door met volle kracht naar boven te rijden.

Koffie, Spotify en gaan

Eenmaal op de Floresstraat aangekomen, open ik het pand van de fietskoeriers en begin ik met de ochtendroutine. Poststukken worden geteld, de vaste ochtendroutes worden klaargelegd, rittenlijsten uitgeprint en bijzonderheden voor deze ochtend opgeschreven. Op het moment dat de andere koeriers binnenkomen staat de Cycloon draaflijst op Spotify aan en met de aanstekelijke geur van koffie op de achtergrond beginnen mijn benen te tintelen, zo weer lekker de weg op! Rugtassen worden ingepakt met telefoons, reparatiesetjes en koeriersmappen, fietsen worden klaargemaakt voor vertrek en uitgerust met een bobje, bobtas, bidon en verlichting.
 

‘Het moet vast een mooi gezicht zijn’

Als de Gevavi-koerier vertrokken is voor zijn Falkpost-ronde en er gebeld is door de Provincie-koerier dat de containers met post er aankomen, spoed ik mij met de Zandhove en Vivente-koerier naar de overkant. In het gebouw van Cycloon-post begint het sorteerproces voor de vast ochtendroutes. Dat moet een mooi gezicht zijn voor mensen die er van een afstandje naar kijken, 5 koeriers dik aangekleed en met de fel geel gekleurde helmen alvast op, die postbusnummers en bedrijven rond roepen en bundels post op volgorde leggen. Na ruim een kwartier is dit allemaal gelukt, de werkvloer wordt in sneltreinvaart nog even opgeruimd. Samen met de Provincie -en Zandhovekoerier zet ik koers naar de supermarkt Coop, waar nog een aantal postbussen voor bedrijven geleegd moeten worden. De andere twee koeriers beginnen hun route richting de industrieterreinen van Hessenpoort en Voorst.
 

Een kweekje voor half tien

Het is inmiddels half 8 geweest en de eerste mensen komen geeuwend de supermarkt in om nog even gauw voor werktijd een ontbijtje bij elkaar te scharrelen. Dat ontbijtje zit er bij mij al een tijdje in. Terwijl ik de post bundel gaat de telefoon. "Goedemorgen, is het voor jullie mogelijk voor half tien een kweekje naar het ziekenhuis te brengen?" Natuurlijk is dat mogelijk, gauw schrijf ik de contactgegevens op en plan een extra lus in op mijn ronde. Ik haal alle postbussen leeg en vul mijn bobtas. Niet veel later sta ik buiten, waar de ochtend nu toch wel echt aan het losbreken is.
 

‘Lekker idee dat ik al op mijn werk ben’

Het is licht geworden en op straat is het een stuk drukker, de eerste scholieren fietsen naar school en de rest van Zwolle is onderweg naar het werk. Lekker idee dat ik al op m'n werk ben. Op dat moment fiets ik met mijn volle Bullitt over het Rode Torenplein richting de Eekwal en manoeuvreer ik me tussen de vele paaltjes in het centrum van Zwolle door. Ik groet wat bekenden, slalom tussen stilstaande auto's en bussen door, groet een aantal klanten en via een klein centrumrondje, de Stationswijk en de Kamperpoort - waar ik nog even gauw tussendoor het kweekje ophaal - beland ik uiteindelijk aan de Burgemeester Roelenweg waar de laatste postklanten van mijn ochtendroute zijn gevestigd. Daarna koers ik via de Floresstraat, naar het ziekenhuis. Op de tweede verdieping lever ik het zojuist afgehaalde kweekje mooi op tijd af. Als ik weer terug ben op het kantoor leg ik gauw de poststukken voor de rest van de ochtend klaar, ondertussen beginnen de koeriers ook weer terug te komen op kantoor en is er even tijd voor een welverdiende kop koffie.
 

‘Het mooiste stukje. Met tegenwind de Twistvlietbrug op knallen’

Na een korte pauze spring ik op de fiets voor de dagelijkse ronde langs provinciehuis, stadhuis en stadskantoor. Daarna volgen interne rondes naar de Zwartewaterallee, Deltion en Abbott, na een bezoek aan verschillende wijkservicepunten, koers ik naar het Zonnehuis in Stadshagen. Dit is misschien wel het mooiste stuk om te fietsen voor een Cycloon koerier in Zwolle. Met een aardig tegenwindje de Twistvlietbrug op knallen, de verzuring voelen toeslaan in je benen maar de teller wel boven de 25km/h houden in de klim om vervolgens met volle vaart de afdaling Stadhagen in te nemen en de vaart vast te houden, langs het park en winkelcentrum. Net zo lang doortrappen tot je uiteindelijk op het terrein van het Zonnehuis even een paar teugen verse lucht kunt inademen om vervolgens nog enigszins buiten adem de hitte van het verzorgingshuis in te stappen om de koffers en post af te leveren. Ook liggen er een aantal kweekjes voor mij klaar die gelijk weer mee kunnen richting het ziekenhuis.
 

Combineren is de truc (en essentieel)

Na deze lekkere workout naar de meest westelijke uithoek van de stad haal ik in Stadshagen gelijk even een aantal pakketjes op bij 'Bakken met Niels', want combineren is vooral op drukke dagen essentieel! Vervolgens rij ik terug naar Cycloon om te droppen en daarna moeten de kweekjes nog even afgeleverd worden in het ziekenhuis. Met volle kracht race ik weer terug naar kantoor, ik ga bijna onderuit op het moment dat ik iets te enthousiast een bocht vol met natte bladeren neem. Met een been uit de pedalen weet ik net op tijd mijn evenwicht te herstellen en met een mooie slinger zet ik mijn fiets weer recht op het fietspad en vervolg ik mijn weg.

51 kilometer op de teller

Op kantoor kijk ik snel op de computer bij welke bedrijven er deze middag pakketten afgehaald moeten worden voor Fietskoeriers.nl. Ik vul mijn planlijst gauw aan en cross naar de binnenstad waar ik bij Ainz en Sport-inn een hele lading pakketten ophaal die vanavond alweer bij de mensen thuis worden bezorgd in heel Nederland. Via de Vechtstraat, waar ik nog een aantal pakketten ophaal, rij ik terug naar Cycloon post. Altijd weer mooi om met een Bullitt vol grote pakketten door de stad te fietsen en de soms verbaasde blikken van de mensen om je heen waar te nemen, want ja, we nemen alle pakketten mee! Als ik weer op kantoor binnenkom, nadat de pakketten zijn afgeleverd, draag ik mijn shift over aan de middagplanner en plof ik neer voor een paar goed gevulde tosti's en een bak warme koffie. Zo zit er, iets voor 13 uur, met 51 kilometer op de teller, een mooie werkochtend op.
 

Ook zo hard gaan? We hebben vacatures. Bespaar je de moeite van het kijken als je van suiker bent ;-)